Poszalałabym. Potańczyła. Pojechała gdzieś, choć na kilka dni. Zatraciła w pięknych widokach, w kawie na werandzie, w śpiewu ptaków, w drodzę, z moim kochanym R. Chciałabym po prostu otetchnąć. Nie myśleć. Żyć chwilą, oddychać głęboko. Mieć prawko na samochód, na motor, na ciężarówkę. Wiele ambicji - mało działania. Lecz nie rezygnuję już w tym momencie ze swoich planów, gdyż czuję swoje poczucie wartości i wierzę w swój sukces. Problem w tym, że cholernie mnie denerwuję to, iż nie mogę teraz nic zrobić, dopóki nie ukończę szkoły.
Spokojnie. Wszystko w swoim czasie...
Spokojnie. Wszystko w swoim czasie...
Czuję taki dziwny niepokój, choć teraz nie tylko pewnie ja go odczuwam, ze względu na tą całą sytuację, jaka dzieję się u naszych sąsiadów. Jednak ten niepokój sprawia, że za dużo zaczynam się w niego zgłębiać.
I to jest bardzo złe!
I to jest bardzo złe!
Panika zaczęła się we mnie rozsiewać, kiedy usłyszałam o militarnym wsparciu dla Polski. Ogólnie rzecz biorąc to bardzo dobrze, że pomyśleli o tym teraz, niż zostawiać wszystko na ostatnią godzinę. Tu muszę przyznać im uznanie.
Matura! Matura! Matura kurwa!
A JEBAĆ JĄ. Za bardzo się nią przejmuję. R. ma już dość wysłuchiwania tego samego codziennie. DOŚĆ! Wystarczy tego. VETO. Jeśli nie będę w stanie tego ogarnąć to spróbuję za rok. Fuck it. Jestem za młoda, żeby tak się przejmować przyszłością.
Fuck it!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz