Choroba to najgorszy wróg mojego wiecznie zamyślonego umysłu, dlatego kiedy czułam w sobie odrobinę siły to wstawałam z łóżka, a kiedy już wysiadałam odpalałam następny odcinek serialu i trwam w tej agonii, jakby zatrzymał się czas. Najgorzej jest wtedy kiedy czuję się tak paskudnie, że mam ochotę tylko usiąść i płakać, myśląc, że ludzie są źli i podli. Tyle że później zdaję sobie sprawę, że ja też nie jestem w porządku i nigdy chyba nie byłam.
Mój wróg numer jeden - rozum po gorączce. Kiedy los nie wie jak dać mi jeszcze do zrozumienia, że żyję, posyła na mnie ból zatok, katar, gorączkę, ból głowy i mięśni...
Do dupy...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz