Prawo jazdy

Dla innych to naturalna kolej rzeczy dorastania. Inni zostają przymuszeni do podjęcia się próby. Jeszcze inni chcą mieć, bo mogą, ale tylko niektórzy naprawdę tego pragną.  Mowa o prawku. Cóż, nie zazdroszczę innym, że mieli taką okazję, by móc siedzieć za kółkiem. Ja im gratuluję. Nie mniej jednak, widząc jakąkolwiek "elkę" na drodze, w środku ogarnia mnie smutek, że nie przyszła jeszcze na mnie kolej. To nie oznacza jednak, że przestaję wierzyć. Zapominam o tym, że nie mogę się tak zachowywać. Nie mogę mieć złego nastawienia, muszę myśleć pozytywnie, gdyż z taką negatywną myślą nie osiągnę swojego celu. Tłumaczę sobie to tak, że kurs prawa jazdy czeka na mnie, aż zdobędę własnoręcznie na niego pieniądze. Wtedy będę wiedzieć, że jestem w stanie osiągnąć więcej. Czyż to nie cudownie otrzymywać coś, za swoją własną pracę? 

Postanowiłam od dziś posiadać więcej wiary w siebie i nie załamywać się, jeśli coś nie idzie zgodnie z moim planem. Prócz tego oczywiście będę ciężko pracować, by osiągnąć to, o czym zawsze marzyłam. Muszę znaleźć motywację, a tą motywacją jest moja przyszłość, a przede wszystkim moje marzenia.

 

Przyjaciel

Chciałabym mieć przyjaciela. Takiego, który zna mnie na tyle dobrze, że wie na ile może sobie pozwolić, bym nie poczuła się urażona. Który wie co mnie denerwuje i co smuci, co lubię, a co kocham, co sprawia, że jestem szczęśliwa.  Chciałabym by ten przyjaciel przez spojrzenie na moją twarz wyczuł mój nastrój. By wiedział, że coś mnie trapi, nawet jeśli o tym nie mówię. Chciałabym przyjaciela, który przysłowiowo na usłyszenie słów "zabiłam kogoś" odpowie "gdzie go zakopiemy?". Chcę przyjaciela, który przytuli nawet bez powodu, ale nie będzie oczekiwał ode mnie nic, co wiązało by się ze związkiem. Chcę przyjaciela, który będzie niczym jak brat. 

Wierzę w przyjaźń męsko-damską, nawet jeśli między taką przyjaźnią zdarzają się jakieś bliższe kontakty. 

Tyle na temat moich chorych wymagań. Jestem samotną osobą, dlatego czasem potrzebuję nieco ciepła, zwłaszcza od strony przeciwnej. Ciężko jednak mówić o takim cieple, kiedy nie ma się obok żadnej osoby, która by mi to zaoferowała. Nie chcę jednak się angażować za bardzo, nie mam ochoty na związki. Potrzebuję tylko trochę towarzystwa i międzyludzkiej relacji.

Prawda szczęśliwego życia

To prawda. Jedyną rzeczą, którą potrzebujemy to wiara. Wiara w lepsze jutro, wiara w najbliższe na osoby, czy przede wszystkim wiara w nas samych. Kiedy wiara staję się dla nas zrozumiała i dostrzegamy to, jak bardzo jest nam potrzebna, a co więcej potrafimy się nią posługiwać i wykorzystywać zaczynamy dostrzegać postępy w naszym życiu. Kiedy wierzymy okazujemy swoją miłość.

Wiara w samą siebie

To jest śmieszne, kiedy zdaję sobie sprawę, że niezależnie od wszystkiego tylko ja sama decyduje o swoim losie. Nikt nie ma prawa decydować o moim życiu. Nawet Konstytucja o tym wspomina. To śmieszne, naprawdę. Tylko i wyłącznie z tego względu, że wiem, co powinnam robić, by pozbyć się problemów, a jednak blokuję samą siebie, jakbym czekała na te chwilę, które widzę w swoich myślach o przyszłości, zapominając o dniu dzisiejszym. I tak właśnie zleciały mi wakacje, a miałam wiele planów, aż zaczynałam myśleć, że nie starczy mi na nie czasu. Odpuszczę w połowie, lecz w tym roku wezmę się solidnie za siebie. Chcę zdać maturę w końcu i to z wosu i geografii. (Nikt nie wierzy zapewne, że piszę z dwóch przedmiotów.) Ten rok będzie krótszy niż te wszystkie trzy lata, ale teraz będę miała więcej na głowie. Wybranie tematu do 30 września, papiery do przystąpienia do matury i egzaminu, nauka. 

Egzamin zawodowy praktyczny i teoretyczny, matura z polskiego, matematyki, angielskiego (zastanawiam się jeszcze nad wersją rozszerzoną , wiedza o społeczeństwie i geografia. Chyba za bardzo zdenerwowało mnie to, że wszyscy mają mnie za fajtłapę. Teraz im pokażę! Na pewno. Bowiem wierzę w samą siebie, a to jest już wielki sukces.

Nieśmiałość?

Potrzebuję pomocy, bo wiem, że mam problem, a nie potrafię go samodzielnie rozgryźć. Mam problem w nawiązywaniu bliższych kontaktów z płcią przeciwną. Kiedy zaczynam zastanawiać się nad tym, co by było gdyby... zaczynam się bać, że znów będą mi dokuczać z tego powodu. Nie jestem osobą, która przejmuję się opinią innych. Nie mniej jednak nie lubię głupiego gadania i głupich dowcipów, bo przez to czuję się osaczona i zawstydzona. Zastanawiam się dlaczego właśnie ludzie tak się znęcają nad innymi. Co im to da, powiedzenie beznadziejnych słów? Czują się przez to lepsi, że utrudniają komuś decyzje życiowe? A gdyby to rzeczywiście zależało od tego, co kto powie...?

Jedno jest pewne, że mam problem w interakcji z innymi. 

Co najdziwniejsze zauważyłam, że jak rozmawiam z jakimś znajomym to jestem sobą i mówię to co chcę powiedzieć, jednak kiedy rozmawiam z kimś w rodzinie zawieszam się - problemy z koncentracją...

Trochę chaotycznie to wszystko wypisałam. Ale co tam. To w końcu moje myśli.

Zostaw

Nie chcę słyszeć nic, nie widzieć i nie czuć. Zatracić się na moment, na małą chwilę. Czuć tylko nic i niczym się nie cieszyć. Nie smucić, nie słyszeć, nie widzieć, nie mówić. To taka chwila, która przynosi ulgę, kiedy zamykam się w pokoju, nie chcąc widzieć tego, co sprawia mi kłopoty. I choć czuję to, czuję to w ciszy wspomnień, to proszę zostaw mnie na moment, bo ta chwila mnie niszczy, jeśli patrzę w tamtą stronę.  Zostawia ślad na mojej duszy i ta rana nigdy się nie goi i choć wiem, że nie odwrócę czasu, będę cierpieć i wykrwawiać się powoli. Słabnę w głębi siebie, wiem, to nie powód do załamki, ale czuje się jak zamknięta w klatce na zaryglowane zamki. Jak w więzieniu myśli, swojej chorej wyobraźni, proszę nie martw się, to wszystko minie, mówię, ze mną będzie dobrze. Teraz błagam cię, chcę zostać sama, nic nie mówić, nie słyszeć, nie widzieć, nie czuć...

Gorsza chwila

Małpa - Pozwól mi nie mówić nic

Kurz wiruję przy zaświeconej lampce, kiedy słuchając rapu spoglądam po raz setny na telefon. Niczego nie oczekuję, ale byłoby miło, gdybym pozbyła się tego stanu raz na zawsze. To tak jak zagubiona ćma szuka odrobinę światła, ja szukam pocieszenia u obcych ludzi za monitorem, którzy piszą ze mną historie nie mające prawa bytu. Rzucam się w środku, kiedy moja twarz się sztucznie uśmiecha i udaje, że nic mnie nie rusza. 

Potrzebuję lekkiej swobody, chwili na myśli, które chcą rozsadzić mi umysł.

Mam problem, bo nie mam pojęcia, jak się pozbierać po swoich upadkach i przejściach.

Pozwól mi nie mówić nic i tylko patrzeć, zanim znów stracisz oddech, gdy światło zgaśnie. Daj mi chwile na mind sex i medytacje, pozwól milczeć i w ciszy zjeść kolacje. Nie chcę muzyki, codziennie myślę o loopach, żadnych słów, niech to będzie chociaż minuta, a potem znów powiem Ci, że możesz mi ufać, i to nie jest tak, że już nie lubię Cię słuchać. Nigdy nie mów mi, że noszę wciąż głowę w chmurach, bo nie mam ochoty na rozmowy o bzdurach. Wiem, że nie widzieliśmy się przez dobę akurat, ale wybacz mi jeśli znowu trochę zamulam. Wiesz, to nie jest tak, że próbuję gdzieś uciec, a nawet jeśli, to możesz być pewna ze wrócę. Wiem, że to złe, ale później dasz mi pokutę, teraz posiedźmy w ciszy przez minutę. 

Cii! Nic nie mów, nie, nie mów nic, bo nie chce mi się gadać. Nie oczekuj dziś ode mnie, że nagle będę inny. W głębi duszy czujesz - powraca blask ciszy 
I feel like walking in the rain... 

Zadzwoń do mnie rano, ale proszę zrozum najpierw, że moje życie to chaos i pasmo zmartwień, czasem chcę słyszeć tylko te bębny z samplem, aby ukoić nerwy i wygrać walkę. Nie jestem pewny czy wiesz, o co mi chodzi, gdy mowie, że potrzebuje kilku godzin, bo chyba się gubię. Jeśli nie - to trudno, po prostu mi uwierz, że siedzę cicho, bo widocznie czasem tak lubię. Zostaw na później wszystko, co mówiłaś przed chwilą, tylko patrz i spojrzeniem wyznawaj mi miłość. Wiem, że dziś nie pierwszy raz siedzimy do późna nie mówiąc nic i rozumiem, że Ciebie to wkurwia. Pozwól naprawić mi to, co we mnie zepsute, a będę Twój, kiedy tylko pokonam smutek. I chociaż czasem to przynosi przeciwny skutek teraz posiedźmy w ciszy przez minutę.

Dzisiaj

Tom Odell - Another Love

Jestem wdzięczna za wszystko co otrzymuję, tyle, że czasem potrafi być źle. Każdy ma zły dzień. Ja jednak wiem na czym polega Sekret i jedyną osobą, na którą mogę być zła to jestem ja sama. Dzisiejszy dzień jest i będzie dobry. Będzie wesoły. Jest wesoły. I zakończy się wspaniale. Bo nie mam zamiaru się już denerwować, nie mam zamiaru rezygnować. Nic nie zepsuję mi już humoru. Mam nową sukienkę, nowe buty, będę wyglądała ładnie i pojadę do mojego kochanego Krakowa. Wszystko będzie (jest!) wspaniale. 

Rodzinne sprzeczki

Może mówić na mój temat wiele: że jestem leniem, że jestem beznadziejna, że jestem pierdolonym gnojkiem i niczego nie potrafię uszanować. Może być na mnie zły, że nie słucham jego rozkazów i że potrafię powiedzieć "nie" kiedy ode mnie czegoś żąda. Nie jesteśmy w barakach, a nasza rodzina to nie armia. Jeśli chcę nas poustawiać po kątach, to może być pewny, że nie będę miała zamiaru stać na baczność.