Stemple i znaczki to już przeszłość!
O ile mój kierunek ruszy będę, moi drodzy, uczyła się o eksploatacji portów i terminali! Teraz to już zupełnie mi się coś poprzestawiało...
Poznałam pana J. choć co prawda znałam go już nieco wcześniej, ale teraz zaczęliśmy ze sobą częściej rozmawiać i dogadujemy się świetnie. Być może znów jestem naiwna, może za bardzo mu ufam, może po prostu chcę komuś w końcu zaufać i mieć pewność, że to jest właśnie to, czego szukałam, lecz kiedy ze sobą rozmawiamy mam wrażenie, że znamy się już od bardzo dawna i coś podpowiada mi, że w końcu znalazł się ktoś taki, kto w pełni mnie doceni. To marzenia głupiej naiwnej dziewczynki, ale jestem już po prostu zmęczona tą podejrzliwością i braku prawdziwości u innych facetów. Tak, faceci. Wszyscy (no może prócz kilku). wszystkich, których znam, zasługują na miano "facet" a nie tak jak powinno być: "mężczyzna".
Moja znajomość z J. zaczyna przypominać jakieś romansidło dla samotnych kobiet. I tak jak mówił J. - to coś rodem z filmu: You've got Mail - coś niesamowitego.
Nie mogę doczekać się spotkania z nim.
I następnej wiadomości.
