Kiedy ktoś ciągle uważa, że ma rację, nie dopuszcza do siebie innych argumentów. Gorzej z tą drugą osobą, która chciałaby coś powiedzieć, ale nie ma pojęcia jak dobrać słowa, żeby zostać zrozumiałym. Jeszcze gorzej mają ci, co od zawsze mieli problem z wyrażaniem swoich uczuć i przemyśleń, co od zawsze czuli się wyalienowani (zazwyczaj na swoje własne życzenie).
Potrafię słuchać innych, analizować ich wypowiedzi, sięgać po wnioski, doradzać. Lecz jeśli chodzi o moją osobę, jestem chaotyczną kobietą. Nie było nigdy czegoś takiego, żebym potrafiła wprost powiedzieć co czuję, bo tyle we mnie siedzi, że gubię słowa i nie mogę wyrazić wszystkiego tego co bym chciała. To działa na moją niekorzyć, ale jeśli są osoby, które mnie polubiły i lubią spędzać ze mną czas, jeśli jest ktoś, kto poznał mnie na tyle dobrze, że wie, jakim jestem człowiekiem, powinien okazać się wyrozumiałością i przede wszystkim szacunkiem.
A kiedy ktoś pokocha osobę, która nie wie jeszcze czego chcę od życia, która ciągle się gubi, wpada w melancholijne stany niech nie wymaga od niej, że po prostu to w niej zniknie. Niech nie wymaga bycia kimś kim nie jest, bo to naprawdę potrafi zrujnować, zniszczyć, zasmucić. Zwłaszcza jeśli ktoś nie jest stabilny emocjonalnie i uważa, że nie jest normalny.
Bo jeśli się kogoś kocha, jeśli pragnie się miłości i szczęscia, bycia z kimś w związku, trzeba być cierpliwym i wyrozumiałym. Trzeba liczyć się z tą drugą połówką, trzeba ją szanować i nie dopóścić do tego, by czuła się odepchnięta, nie chciana. Trzeba wybaczać, nie szukać winy. Trzeba po prostu trwać. A to z pewnością zostanie wynagrodzone. Nawet jeśli to tylko słowo: kocham cię.
Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą;
nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje, [nie jest] jak proroctwa, które się skończą,
albo jak dar języków, który zniknie, lub jak wiedza, której zabraknie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz