Myślałam, że będzie dobrze. Myślałam, że będę się trzymać, że nie zawali się dla mnie świat. Ale tak się nie da. Po prostu się nie da. Umieram. Czuję się coraz gorzej. Bo nie pojmuję jak to się stało. Nie pojmuję tego dlaczego byliśmy razem, a teraz nagle nie jesteśmy. Moje życie wydaję się teraz tak bardzo puste, że nie widzę żadnej przyszłości. Do kurwy nędzy rozsypuję się! Zawijam się w kłębek na łóżku, zaciskając dłonie na poduszcze i tłumię w sobie krzyk. Nie wiem co mam robić. To żadna nowość, lecz teraz już niczego, zupełnie niczego nie jestem pewna.
Zerwaliśmy ze sobą, a mimo to przytulając się powiedzieliśmy sobie, że się kochamy. To mnie najbardziej boli. Kiedy przestał być mój, nadal siedziałam na jego kolanach, czułam jego zapach i bliskość. Najbardziej boli ostatni pocałunek. I to, jak wracałam do domu nie mogłam powstrzymać łez. Idąc wieczorem ulicą, wracając do domu z słuchawkami na uszach, kiedy Kings of Leon rozrywał mi serce piosenką Use Somebody, płakałam jak dziecko, które zgubiło się w ciemnościach. Bo tak naprawdę zgubiłam się. Znów wszystko jest tak jak było nim poznałam R.
Jemu może wydawać się, że dla mnie to wcale nie było nic wielkiego. Zachowywałam się tak, jakby nic się nie stało, lecz ja zabijałam się od środka. Ja już wtedy, kiedy usłyszałam od niego pierwsze słowa już nie żyłam.
A ja nadal go kocham...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz