Miałam sen, nie skażony rzeczywistością, nie skażony smutkiem i goryczą. Był zupełnie inny od wszystkich snów. Był dziwny.
Byłam w nim sama, zupełnie sama, ale nie znałam uczucia samotności. Robiłam to co zawsze robię codziennie. Nie czułam niczego. Byłam tak bardzo pusta, bez uczuć, obojętna na wszystko. I w tym śnie pomyślałam o R. Od tak, po prostu. Pomyślałam fajnie by było z nim być...
Obudziłam się nie mając pojęcia co się dzieje, gdzie jestem i co jest fikcją a co prawdą. Ścisnęło mi się serce. To nie powinno tak wyglądać. Nie chcę się tak czuć, jak w tym śnie, gdzie nic nie miało kolorów. Jedynym światełkiem w tunelu była ta myśl...
Zobaczyłam w myślach jego twarz. Oczy same zaczęły płakać. Pustka, która mnie wypełnia jak Czarna Dziura wciąga mnie do świata nierealnego. Nie chcę o niczym myśleć.
Zostawcie mnie w spokoju.
Chcę do niego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz