Serce nie zwolniło rytmu, odkąd milczymy. A nawet zaczęło bić mocniej i szybciej. Choć to jest naprawdę smutne, przyzwyczaiłam się do tego, do takiego traktowania. Teraz to już nie mam pojęcia, czy jest ktoś, kto tak naprawdę zna prardziwą mnie.
Nic nie będzie takie jak dawniej. Ale co to oznacza? Że wszystko to co było, nagle przestało mieć znaczenie? Że przez te pół roku dąrzyliśmy do tego, żeby teraz przestać się do siebie odzywać...? Nie wróżyliśmy sobie dobrej najbliższej przyszłości, ale nie sądziłam, że to naprawdę będzie miało miejsce. Jeśli ma się teraz zawalić cały mój świat, przez to, że nie byłam kimś, kim chciał bym była, jeśli nie zdawał sobie sprawę z tego kim jestem już na samym początku oraz jeśli nie kocha mnie taką jaką jestem, nie akceptuje moich wad, nie dostrzega zalet, ani starań, to wobec tego czy w ogóle było warto...?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz