Wieczory dają się we znaki. Tak zazwyczaj bywa, kiedy ma się tonę żalu na sercu, kilometry złości i hektolitry smutku. Dodać do tego jeszcze z kilka litrów samotności, do której tak naprawdę sama się zapędziłam i mamy już gotową mieszankę na to, aby przyjebać łbem o parapet. Ale hej, hej, hej! Nie jest tak źle! Racja! Mam w cholerę myśli, które nie dają mi spokoju, które wypompowują mi powietrze z płuc przez co mam ochotę wydrapać sobie wnętrzności. Jest spoko! Po prostu cudownie!
Kurwa.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz