Chyba brakuję mi tchu. Byłoby miło gdyby ktoś chwycił mnie za rękę, powiedział: chodź ze mną, nie przejmuj się niczym. Spytałabym się, ale dokąd mnie ciągniesz? Odpowiedziałby...
Tam, gdzie nie ma żadnych wspomnień, tylko tworzą się nowe. Tam, gdzie nie ma nikogo, prócz nas. Do miejsca, gdzie nie będziemy myśleć o naszych problemach, smutkach czy złości. Tam, gdzie poczujemy się wolni od wszystkiego. Nie martw się o pieniądzę, czy o powrót do domu. Napisz do bliskich, że po prostu wyjechałaś zarzyć trochę świeżego powietrza, a gdy wrócisz wszystko im wytłumaczysz. Nie czekaj na ich reakcje po prostu wycisz telefon i o tym nie myśl. A kiedy znajdziemy się już na miejscu i usiądziemy patrząc się gdzieś w dal jeszcze podziękujesz mi za dodanie ci odwagi. Nie będziesz tego żałowała bo w głębi siebie tego właśnie chcesz. To jak...?
Spytałabym zapewne znów coś w stylu: No ale dokąd w takim razie idziemy?
Szczerze? - Odpowiedziałby - Nie mam zielonego pojęcia. I na tym właśnie to polega. A teraz siedź już cicho i weź coś zarzuć na ramiona. Nocą robi się zimniej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz