Ma czelność mówić nam prosto w twarz, że nie jesteśmy wdzięczni i nie doceniamy tego co posiadamy. Ma czelność mi to wmawiać i wulgarnie odpowiadać, jeśli próbuję powidzieć mu, że to nie prawda, że nie siedzi teraz w mojej głowie i nie wie, o czym właśnie myśle.
Ma czelność zwracać nam uwagę, jak się zachowujemy podczas kiedy dołuje nas słowami, że nic w życiu nie osiągniemy, bo jesteśmy beznadziejni.
A co on robi?
Wytyka nas wszyskich palcami, krytykuje wszystko co robimy, ma gdzieś to, że podstawiamy mu jedzenie pod nos i że nie wszystko jest tylko dla niego.
Jak można tak dołować swoją własną córkę...?
Bezczelny hipokryta.
Już wiem po kim to mam, tyle że nie jestem taka jak on. Doceniam to, jak ktoś dla mnie coś zrobi. Doceniam każdą pracę, którą ktoś wkłada w ten dom. Jestem jeszcze gówniarą, która się leni przez całe dnie, ale zdecydowanie mam uczucia.
Jak można tak nie doceniać tego, co ktoś dla ciebie robi?
Przykro mi. Tak cholernie mi przykro.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz