Płonące niebo zachodzącego słońca, a ja czuję jego obecność, którą mnie otacza, przytulając do siebie. Jego przepełniona szaleńczą radością furia, kiedy powiedziałam mu, co czuję. Cudowny dzień, choć przynoszący i złe wieści. Chowam głowę w jego ramionach. Nie wierzę w to co się dzieję, odrzucam wszystkie myśli, które nie są związane z nim. Do cholery, muszę się ogarnąć, bo jak tak dalej pójdzie skończę marnie. Lecz teraz przepełnia mnie moja cholerna tęsknota, choć jeszcze niedawno się z nim widziałam. Zabawne, że właśnie w takim momencie mam wirującą wizję nas w swoich ramionach, chorzy z miłości w całkiem nie przyzwoitych sytuacjach. Chcę do niego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz