Zastanawiam się nad tym, co będzie w przyszłości. Pojmuję pare kwestii dotyczących dorosłego życia i wyborów, jakie przyjdzie mi podejmować niezależnie od sytuacji. Wszyscy traktują maturę, niczym decydującą o dalszym losie decyzję, która musi stwierdzić czy komuś będzie lepiej w późniejszym życiu, czy też będzie gorzej. To śmieszne. Śmieszne jest to, że ludzie im bardziej o tym myślą, tym bardziej ich to przeraża, a jednocześnie przerasta. Moja rada - nie myśleć. Oczywiście nie chodzi mi o olewanie nauki czy tego typu sprawy, ale o to, by nie panikować już na samym początku. Przyznaję wczoraj było mi bardzo ciężko, kiedy ślęczałam nad listą tematów i nie mogłam niczego ogarnąć, bo łzy same cisnęły mi się do oczu i wmawiałam sobie, że jestem beznadziejna i niczego nie osiągnę. Taką histerię łatwo można rozpracować i zrozumieć.
Zabrzmiały mi w myślach Jego słowa, że wcale taka nie jestem, za jaką się uważam i czy wyobrażam to sobie, że jeślibym taka była jak mówię, to czy chciałby On ze mną rozmawiać...? "Nie jesteś głupia" powiedział, i to dodało mi motywacji. Najwyraźniej to sobie wmawiałam tak długo, że zaczęłam w to wierzyć. Uważałam siebie za ofiarę losu,
a tymczasem pragnęłam korzystać z Sekretu, który na moje nieświadome myśli reagował cały czas, a ja przeżywałam przez to frustrację. Świadomość tego zdecydowanie pomoże mi w podjęciu dobrej decyzji. Zostaje tylko jeszcze jedna sprawa. Czy wierzę, że teraz mi się uda...?
Oczywiście.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz