Od samego początku zakończenia szkoły i matur, nic nie jest takie proste, jak mi się wydawało. Nie mogę spać przez dręczące mnie pytania. Nie mogę podjąć decyzji. Choć wiem, że na to jeszcze mam odrobinę czasu, jednak myśląc tak ciągle, że mam jeszcze czas w końcu nadejdzie taki moment, w którym będę musiała dokonać wyboru, co chcę dalej robić w życiu i będę w lesie, nie znając dobrej odpowiedzi. To trudna decyzja. I nikt za mnie jej podjąć nie może.
Studia...?
No tak, chciałam iść na studia. Ale chciałam też pogodzić je z pracą. Muszę czekać na wyniki z matur, a później jak najszybciej składać papiery na uczelnie. Problem polega na tym, że nie mogę dokonać wyboru. Nie mogę znaleźć czegoś, co będzie mnie wręcz fascynowało i będę chciała to w przyszłości robić. Tak jak mówiła mi M. wspominając o jej kierunku studiów. Ciągnęło ją do tego kierunku. Mnie nie ciągnie do żadnego... Choć z drugiej strony wybrałam kilka, które... moooożeby mnie wciągnęły. Ale ja dupa wołowa jestem i ciąle się obawiam o to, że nie dam sobie rady... Dlatego chcę mieć pewność, że będę robiła coś, co pokocham. Coś co będzie sprawiało mi przyjemność. Bo kiedy chodziłam przymusowo do szkoły nie czułam miłości do nauki. Nauka stała się dla mnie przymusem, który był nieodłącznym elementem dążenia do sukcesu. Teraz chcę, żeby było inaczej. Teraz chcę by nauka sprawiała mi radość i dawała satysfakcję. A żeby to otrzymać muszę dokonać wyboru...
Nikt mi nie powie, którą mam iść drogą, ale byłoby mi łatwiej gdyby ktoś powiedział mi jak tego wyboru dokonać. Jutro ktoś odwiedzi moją siostrzenicę. Ktoś, kto o studiach co nieco wie. Może owy gość nie wskażę mi drogi, którą mogłabym pójść, ale być może wręczy mi mapę, bym mogła się odnaleźć...?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz