Kiedy przychodzi lato, zgłębiam się w książki, filmy, bądź seriale, zatracając się w ich świecie, zapominając o rzeczywistości. Zazwyczaj wtedy czuję się natchiona do napisania książki. Zawsze jestem przekonana, że tym razem ją dokończę i że półki w księgarniach w całej Polsce, a nawet w innych krajach, będą się ugnały pod ciężarem tysiąca egzemplarzy. I zawsze kończy się na tym, że moje książki nie dotarły dalej niż do piątego rozdziału i zalegają gdzieś w szafkach, na dysku w laptopie lub komputerze. Tak właśnie kończy się moja kariera, gdyż moje inspiracje oddalają się ode mnie wtedy, kiedy ja zaczynam zbliżać się do ludzi. W tym wypadku znów zapełniam pustkę wyżartą przez samotność moją wyobraźnią i czuję się cholernie źle, bo znów na to pozwoliłam. Znów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz