Powiadają, że po burzy zawsze przychodzi spokój i Słońce. Tak stało się dzisiaj.
Mimo, że zasypiałam z uśmiechem na twarzy, wstając dzisiaj nie miałam zbyt dobrego humoru. Śmieszne, że można pokłucić się z siostrą o głupie mleko. Jakoby żałowałabym jej mleka. Być może myślałam co innego, a powiedziałam to tak, jakbym wypomniała jej to. Nie chciałam, by tak to brzmiało i przez to dzień nie zaczął się zbyt dobrze.
Potem powiedziałam rodzicom, że nie idę z nimi do sklepu. Zawsze nie odmawiałam, ale dzisiaj nie miałam najmniejszej ochoty na to, zwłaszcza jeśli Krwawa Merry nie daje mi dzisiaj wytchnienia. No i oczywiście skończyło się na lekkiej sprzeczce. I po moim płaczu i rzuceniem do wszystkich, że zawsze jestem ta najgorsza, uspokoiłam się w samotności. Zaraz potem zadzwoniła siostra, gdyż wychodziła z domu i mówiła, żebym nie płakała i żebym się uspokoiła.
Wszystko rozeszło się po kościach.
Wszyszło Słońce.
Czasami mam takie krótkie wybuchy. I nie potrafię ich kontrolować...
Tyle. Nie będę się tutaj rozklejać. Nie mam na to czasu, bo mam jeszcze wiele rzeczy do zrobienia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz