Tak dużo planów (raczej chęci), a tak mało czasu na ich zrealizowanie. I mnie szlag trafia, ale nie przez to, że nie mam czasu, ale przez to, że kiedy coś planuje a nie jestem pewna czy to wypali i muszę czekać z niecierpliwością na bieg wydarzeń. Chyba za bardzo wszystkim się przejmuję, co spędza mi sen z powiek.
Jednak nie można mieć wszystkiego na już. Tylko, że ciągle muszę wykazywać się cierpliwością i to stało się już męczące. Na koniec szkoły, na pracę, na S. na zakończenie dnia, na wolną chwilę, na zastrzyk gotówki. Dosłownie na wszystko.
Dobrze, że w pracy nie jest najgorzej. Poprawia mi humor kontakt z innymi poznanymi ludźmi i doszłam do wniosku, iż pomimo mojej nieśmiałości potrafię rozmawiać z innymi bez przeszkód. To mnie podbudowało.
A jutro do szkoły.
Kiedy mam zapchany grafik zaczynam się budzić do życia. Choć oczywiście wspaniale jest sobie pospać do dziesiątej.
W każdym razie jestem zła odkąd weszłam do domu, choć nie miałam ku temu żadnego powodu.
A teraz czas spać. Jutro zapowiada się dobry dzień.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz