Przysięgam, że łatwiej jest być osobno, niż być razem. Nie trzeba się martwić o drugą osobę. Nie trzeba się denerwować przez nią. Myśleć o niej. O tym co powiedziało się w jej stronę. Nie trzeba uważać na swoje zachowanie, bo jak jesteś sam, to ranisz tylko siebie.
Łatwo jest być samemu.
Z tym że nie ma w tym żadnego wyzwania. Kiedy bywasz sam, znajdujesz ukryte głęboko lęki, rozczarowania, smutek, rozpacz, nienawiść. Będąc sam jesteś wolny, ale dopiero po chwili, kiedy nikt nie czeka, nikt nie dzwoni, nikt nie uśmiecha się z szczerością w twoją stronę zdajesz sobie sprawę, jak bardzo kogoś kochałeś, za to, że po prostu był. Że się troszczył o ciebie. Że nigdy nie ukrywał swoich uczuć. Zawsze chciał naprawiać, nigdy porzucić. Próbował z całych sił nauczyć cię czegoś nowego, abyś stał się lepszym człowiekiem. Ale nim to docenisz, będzie już za późno. I już nigdy nie spojrzycie sobie tak samo w oczy.
Warto jest kochać...?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz