Wczorajszy dzień... mmm... wczorajszy dzień był dniem pod znakiem szczęścia i miłości. Były romantyczne aspekty i te mniej romantyczne, a najlepsza z tego wszystkiego była kawa!
Oczywiście to taki mały żart. Najwspanialsze było to, że wszystkie moje troski zniknęły. Nie przejmowałam się niczym, choć jesienny powiew mrozu był okrutnie przebiegły i kiedy wróciłam do domu, poczułam to w kościach. Najwspanialsze były te pocałunki i jego wzrok... jego uśmiech. Aj!
Lubię dostawać prezenty od mojego lubego, ale nie lubię tego uczucia kiedy on mnie tak rozpieszcza, a ja nie mam nic co mogłabym mu dać. Wczoraj właśnie miałam okazję dać mu coś od serca i myślę, że nie kłamał mówiąc, że moje ciastka były dobre. Nie oczekiwałam niczego w zamian, a on obsypał mnie prezentami, choć wcale nie musiał Cóż za szczęście V.! Cóż za szczęście!
Anyway, tęsknię za nim od chwili kiedy podarowałam mu ostatni z licznych pożegnalnych pocałunków i zastanawiam się czy to uczucie doprowadza mnie na skraj rozpaczy, ale jak mawia cytat z Gwiazd Naszych Wina - ból domaga się tego by go poczuć, o ile to tak właśnie szło.
Muszę napisać do Sz. Co do niego czuje, wiec się żegnam.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz