''...ani całusy małe, duże...''

Padło pytanie: czym dla mnie jest miłość?  

Odpowiadam:

Miłość jest w trosce o drugiego człowieka, kiedy martwisz się czy bezpiecznie wrócił do domu.

Miłość jest w zaufaniu, kiedy powierzasz drugiej połowie swoje demony. Kiedy ufasz w jego wierność, bo miłość jest także w wierności. 

Miłość jest w radości spedzaniu ze sobą wspólnych chwil. Kiedy czyjaś bliskość dodaje nam sił. Bez której nie widzimy swojego życia. 

Miłość jest ukryta w słowach, takich jak ubierz się dziś cieplej, zapnij pasy, jak się dziś czujesz. Miłość jest ukryta w zainteresowaniu się ukochaną osobą.

Miłość jest w najdrobniejszych rzeczach, podczas kiedy ta mała rzecz dla kogoś jest bardzo cenna.

Miłość jest w prostych gestach, w uśmiechu, we łzach.

W prawdzie, we wspólnej widzianej przyszłości, w wybaczeniu, ale także i w rozczarowaniu i cierpliwości. 

Bo miłość, to nie pluszowy miś, ani kwiaty, to też nie diabeł rogaty, ani miłość kiedy jedno płacze a drugie po nim skacze. Miłość to żaden film w żadnym kinie, ani różę, ani całusy małe, duże, ale miłość kiedy jedno spada w dół, drugie ciągnie je ku górze.

Dlatego nie śpię i się żale. 

Bo podobno mi nie zależy. Który to ja raz słyszę...?

Bo nie pytam wcale jak się czuje. Bo nie piszę dla niego zadań, siedząc przy nich połowę dnia. Bo nie pomagam mu przy ważnych sprawach. Bo w ogóle nie jestem wdzięczna za nic co dla mnie robi. Bo nie staram się go wspierać, wiecznie coś od niego chcę i nie daję nic od siebie. Nie spotykam się jak tylko mogę, nie odwzajemniam pocałunków, nie mówię mu że go kocham. Nie wyraziłam chęci na to, żeby się kochać. 

Dlatego nie śpię i jest mi smutno. 

I jestem chora.