Pycha, chciwość, zazdrość...

Jakie to wspaniałe uczucie, kiedy słyszy się słowa przeprosin.  Mogą być nawet nie szczere, a i tak przynoszą satysfakcje.  Dość chamskie podejście, co prawda, ale ileż to żalu odchodzi, kiedy ktoś mówi: przepraszam. O ile jest milej, kiedy ktoś w końcu zmądrzeje i przyzna, że źle się zachował. Tak, zdecydowanie potrzebowałam tej małej chwili zrozumienia. 

 Ludzie naprawdę są pyszni i łakomi. Łakną czyjeś uwagi i podziwu. Docenienia. Chcą być w kręgu zainteresowania, nawet jeśli uważają że są skromnymi i wstydliwymi ludźmi.  Bzdura. Każdy chcę być podziwiany. Choćby i przez swoje dzieci. 

Ja w tym momencie potrzebowałam zrozumienia.  By Sz. zrozumiał, że czuje się nieszczęśliwa z tego powodu, iż mnie nie słucha, nie wykazuje się empatią i śmieje się z poważnych rzeczy. Może to co dzieje się w mojej rodzinie go nie obchodzi, ale ze względu na mnie powinien zachować odrobinę godności i zrozumienia, gdyż rodzina dla mnie jest najważniejsza i mnie obchodzi. 

Dobra starczy tego. Idę spać.