Tęsknię za nim. Za tym, że co wieczór mogłam go przytulić, choć narzekał, że jest mu gorąco, kiedy to robię. Za tym, że zaspanym wzrokiem mogłam najpierw dostrzec jego, patrzącego na mnie. Za wspólnym oglądaniem filmów. Za wariacjami, kiedy tańczącym krokiem przemierzaliśmy ulicę. Za tym, że tak bezwstydnie mijaliśmy się w łazience, jakbyśmy byli małżeństwem.
Brzmi to tak, jakbyśmy się rozstali, jednak ciągle jesteśmy razem.
Wiele się podziało ostatnio i trudno mi będzie opowiedzieć o wszystkim słowami, którymi uwielbiam pisać, dlatego też pozostanę przy banalnym opowiedzeniu wszystkiego krótko.
Byłam z Sz. w Krynicy Zdrój. Dlatego po tych kilku dniach czuję tęsknotę. Nie można tak rozdzielać ludzi, bo mogą zwariować.
Wiele myśli siedzi w mojej głowie. Nigdy nie zapomnę tego co mi powiedział. Cieszę się, że podzielił się ze mną swoimi myślami, jednak część mnie skręca się od środka, kiedy pewne sprawy, tak dogłębne dotyczyły nie mnie, a jego byłej. Wiem, że to dla niego ważna kwestia, dlatego milczałam. I do tej pory nie poruszam tego tematu. Nie wiedziałam co powiedzieć nawet. Pocieszenie go tym, że teraz ma mnie nie wyglądało mi na odpowiednie. Nie będę przecież nigdy nią.
To mnie zasmuca.
On jednak mówi, że i on za mną tęskni. Zastanawiam się co dla niego znaczę. I co on znaczy dla mnie.
Wydaję mi się, że za bardzo boję się znów utraty kogoś wspaniałego. Boję się, że nie będę odpowiednią partnerką dla niego. Życie jest przesiąknięte strachem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz