Potok myśli po raz kolejny

Wprowadziłam wszystkich w błąd, bo sama wprowadziłam siebie w nieporozumienie, a tak naprawdę wystarczyło przeczytać umowę i wszystko jest w porządku. O co mi chodzi? A o to, iż myślałam, że dostałam słabą wypłatę i na dodatek oszukaną, bo mało coś z tej wypłaty było, a okazało się jednak, że pracowałam nie tydzień, ale dwa tygodnie za darmo... Pocieszający jest fakt, że za godzinę wyszło całkiem nieźle, jak na pierwszą pracę i mój pesymistyczny dzień nabrał nieco kolorów.
 Boże jak ta kobieta z pracy mnie denerwuję. Tak mi dupę obrabia, taka jest... niewyrozumiała, bez wyczucia, w ogóle zero w niej empatii, wiecie, zamiast człowieka dopingować, to jeszcze bardziej go dołuje. Druga pani E. jest naprawdę bardzo dobrą osobą. Oczywiście jako kierowniczka musi pilnować porządku, ale i tak mniej się rządzi od tej pierwszej. Paranoja...

Byłam na ślubie A.! I było wspaniale! Były łzy wzruszenia, było radośnie, była wódka, tańce, dobre jedzenie, chwile czasami dramatyczne (mamusiu, jak mnie nogi bolały!), ale także i komiczne.

Och, okay... bo właśnie miałam się rozpisać na temat ślubu, kiedy to zaginiony w akcji Sz. , pseudonim Sz. do mnie napisał. I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że zaczyna się bardzo do mnie przymilać. To na pewien sposób jest... przerażające. A jednocześnie miłe, że nadal się ze mną kontaktuję, bo właśnie miałam sobie tutaj ponarzekać na samotność, która dzisiaj cholernie mnie przybijała, zwłaszcza wtedy, gdy siedziałam sama w domu...

No i znów czar prysł. Straciłam wątek. Idę spać.
Na koniec trochę chwalenia się...