Ględzenie - Zmęczenie

Przeżyłam. Choć nadal umieram, ale jeszcze się trzymam. Co tu dużo mówić... czerwony alarm się odezwał wczoraj wieczorem i dzisiaj rano zdychałam z bólu i osłabienia. Ale żyję. I zaczęłam myśleć pozytywnie. Wyobrażałam sobie cyferki na moim koncie bankowym i to jest naprawdę pocieszająca myśl, choć nigdy nie przypuszczałam, że będę czuła taką ekscytację. Właściwie to czekałam na taki moment już od dłuższego czasu, więc już wariuję.

Znowu zaczynam odczuwać efekty uboczne samotności i powiem szczerze, że naprawdę przydałby się mi ktoś, kto mnie będzie wspierać. Choć mam osoby, które mnie wspierają od dawna, a mianowicie rodzinę, ale to nie to samo, nie oszukujmy się. 

A i dupa, miałam natchnienie, żeby o czymś napisać i już je straciłam.
Na koniec się tylko jeszcze pochwalę:

 Dobranoc.