Pierwszy z pierwszych dni pracy może na początku przerażać. Miałam w głowie pytania różnej kategorii, ale najczęstsze, które powtarzałam w myśli to: Co ja tu do cholery robię?! Głos w mojej głowie odpowiadał: No jak to co, do licha?! Dążysz do sukcesu! I po jakimś czasie w ogóle o tym nie myślałam, tylko o tym, by dobrze wykonywać swoje powierzone czynności.
Wobec powyższej sytuacji wyrobiłam sobie zdanie na temat pierwszego dnia w pracy. Bo jeśli nic przedtem się nie robiło, choć się chciało, to po znalezieniu pracy człowiek głupieje i nie wie do czego ręce włożyć (byle nie do krajalnicy do chleba!). Wydaję mi się, że znalazłam na to sposób, choć naprawdę nadal się tym przejmuję. Trzeba być pozytywnie nastawionym. Nie osiągnie się sukcesu w ciągu jednego dnia. To może być ciężkie i zdaję sobie z tego sprawę, jednak po dłuższym zastanowieniu trzeba powiedzieć sobie, co dla mnie jest ważne. I dać sobie czas. Na to by się przystosować, nauczyć niektórych rzeczy. Nawet jeśli szkolenie jest za darmo, trzeba wydać na dojazdy i książeczkę "sanepidowską". No nie brzmi ciekawie, czyż nie? Ale dlaczego nie warto dać temu czas?
Podsumuję.
Nie można się od razu negatywnie nastawiać. Trzeba popłynąć z prądem i dać sobie czas. Nie martwić się na zapas. Trzymać się zasad, a wszystko powinno być dobrze. Choć będzie chwilami ciężko, bo tak jest praktycznie zawsze, nie nastawiać się wrogo i rezygnować. Co nas nie zabiję to wzmocni. Nie dajmy się zwariować.
Muszę zbierać się do szkoły.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz