"Fear and nostalgia say..."

 

Somewhere - Dan Michaelson and The Coastguards

Tak, będę szła z podniesionym czołem, nie wstydząc się, że nie zdałam za pierwszym razem matmy. Nie wiem czemu niektórzy wstydzą się tego i nawet się do tego nie przyznają. Bezsensu. Powinni być z siebie dumni, że podchodzą do matury kolejny raz, starając się, a nie jak co poniektórzy, co olewają to. Podjęcie się poprawki to kolejna dawka stresu, kolejne dni spędzone nad książkami, więc nie wiem czego się tu wstydzić...? Że niby taka z ciebie idiotka, bo nie zdałaś za pierwszym razem? Każdy zasługuje na drugą szansę i tylko idioci z niej nie korzystają.

Teraz tak jakoś melancholijnie u mnie, choć spędziłam wczorajszy dzień we wspaniałym towarzystwie, bo zostałam wraz ze siostrą i siostrzenicą na noc u kuzynek i było wesoło i życiowo, nawet bardzo życiowo, co spowodowało u mnie przypływ pozytywnego nastawienia, choć jak wiadomo, wieczory mają to do siebie, że w najbardziej niespodziewanym momencie masz ochotę zapłakać do poduszki, nie znając nawet konkretnego powodu. 

Jutro zacznie się jeszcze większa dawka stresu, więc zgrywam piosenki na mp4 i idę się położyć. Muzyka potrafi ukoić nawet największą nocną bestię nostalgii.