Słodkie marzenia mogą się schować, bo oto przede mną szkoła, w której będę się uczyła BHP! Gdyby przyszłoby mi znów to, żebym musiała prosić swojego tatę o kasę na szkołę, nie zniosłabym tego po raz setny. Mam już serdecznie tego dość. Bo kiedy proszę go o kasę, robi mi takie "wspaaaaniałe" wykłady na ten temat, że mam ochotę trzasnąć drzwiami i się wyprowadzić. Mam swoje lata, owszem, powinnam się nieco usamodzielnić, rozumiem to. Ale w środku mnie skręca, kiedy znów robi z tego okazję na gnębienie mnie tym, że powinnam pracować. Dlatego, gdy tylko zaczął mówić do mnie, że nie mamy pieniędzy na węgiel, bla, bla, od razu powiedziałam - dobra. Chwyciłam za telefon i zadzwoniłam do kuzyna, że nie mogę z nim pojechać na biwak. Ale jednak się tata rozmyślił i krzyknął, że jadę.
I tak właśnie mam mętlik w głowie, bo muszę sporo rzeczy jeszcze załatwić, spakować jakieś graty, a wyjazd za 6 godzin! Nie jadę co prawda na niewiadomo ile dni, tylko do niedzieli (tak słyszałam ) ale mam wrażenie, że nie będzie mnie z tydzień. Cieszę się po prostu z tego, że wyjadę stąd, poznam nowych ludzi. I nie będę myśleć o czymś, co sprawia mi przykrość. Do zobaczenia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz