Każda minuta z nim jest warta każdą złotówkę - zastanawiam się czy przez takie wyznanie nie zostanę bankrutem.
Zaczyna budzić się we mnie filozoficzne, dogłębne przemyślenia i przyznam szczerze, że stałam się przez to bardziej wrażliwa i ponura.
Choć zawsze starałam się patrzeć na świat na swój własny sposób, teraz zaczynam się obawiać, że to doprowadzi mnie do samotności. Nie oznacza to, że przestanę być sobą. Wprost przeciwnie. Ale ktoby chciał być sobą, nie mogąc być w towarzystwie ukochanej osoby?
Cóż...
Pewna jestem, że udawanie kogoś innego jest beznadziejne.
Myślę o świętach. Cieszę się, cholernie się cieszę, kiedy pomyślę sobie, że S. Bedzie przy moim boku podczas Wigilii. Zawsze tego chciałam i czuje ekscytację, kiedy tylko o tym pomyślę.
Gdzie poszła moja miłość? - Jest ze mną. W mojej wizji przyszłości wraz z nim.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz