Cudowne uczucie

Miesiąc maj był dla mnie miesiącem wielkich życiowych zmian. To w tym miesiącu zawsze rozpadały się moje związki. A tu proszę. Nastały wielkie zmiany, a związek stoi na solidnych fundamentach, mimo, że mamy piąty miesiąc w tym roku. Całkiem nieźle... A nawet i lepiej. To jest coś, co cieszy mnie najbardziej przez ostatni czas. Związek z E. jest czymś niesamowitym, ale nie będę teraz się wywodzić na ten temat. Już na ten temat pisałam wiele. Teraz muszę napisać o czymś ważnym.  Coś, co siedzi mi w głowie odkąd wsiadłam do pociągu, którym zaraz ruszę i wrócę do domu.

Patrząc na to majowe niebo, kiedy jadąc autobusem na dworzec, dmuchał we mnie lekki ciepły wiatr z otwartego okna. Wtedy zaczęłam bujać się po nieznanych mi falach. 

Poczułam niewyjaśnioną radość, wdzięczność... coś... tak bezinteresownego, wzruszającego, zadowalającego. Nawet nie jestem w stanie opisać tego uczucia! Jakbym wznosiła się ponad to wszystko. Czy rozumiecie o co chodzi?  Jakby wszystko, co złe po prostu nie istniało. Problemy przestały mieć znaczenie. W głowie miałam pustkę, a na ustach uśmiech. To... cudowne uczucie...

I teraz siedząc w pociągu, słuchając muzyki ,zaczynam wyobrażać sobie moje pierwsze wakacje z nim. Niczym się nie przejmuje. Tak po prostu. Polecam to każdemu.

A jeśli chodzi o polecanie... Mogę polecić mojego drugiego bloga, w którym zamieszczam swoje przemyślenia na dany temat.
Wyswobodzenie.blogspot.com