Confused

Kiedy zostaję przez dłuższy czas sama popadam w paranoję. To jak wypuszczenie bestii na zewnątrz; milion myśli, które uświadamiają mi niektóre sprawy. Albo zaczynają mnie przerastać. Rzeczy, których nie rozumiem. Na przykład dlaczego czuję w sobie złość. Albo dlaczego jestem aż tak egoistyczna. Być może histeryzuję, ale czuję się tak, jakby ktoś zabrał mi coś bardzo cennego i nie mogę tego odzyskać. Nie mogę znaleźć się w nowej sytuacji. 

W jednej chwili wszystko przestało mieć znaczenie. Tak po prostu. I wiem, że tak nie mogę się zachowywać. Nie mogę, na litość, wymagać od mojego ukochanego tego, by rzucił wszystko i się ze mną spotkał. Nie powinnam czuć teraz goryczy, żalu i wściekłości. Nie mogę być taka słaba i histeryzować, jak tylko nie będziemy się widzieć dłużej niż dzień. Cholerna kobieca natura! Cholerne spaczenie z przeszłości, kiedy samotność była moją przyjaciółką. 

Tłumaczę to sobie tylko tak, że brak spotkania z nim jest tylko ziarenkiem mojej frustracji. Bo przecież nie tylko smutek związany z jego nieobecnością dzisiaj popsuł mi dzień, bo przecież wiele dziś się nasłuchałam od domowników i wiele też o tym myślałam, co właśnie sprawiło, że nienawidzę siebie. Sama już jednak nie mam pewności...

Teraz, gdy pozostaje sama (ale nie samotna oczywiście), wszystko to, co zostało zapomniane, narodziło się na nowo. Ja...

Nie mogę być pozostawiona sama na dłuższy czas. 

To moja fobia. I powód, przez którego nie mam motywacji do czegokolwiek. Przestaję myśleć pozytywnie, leżąc w łóżku ze łzami w oczach i w strachu, że nie poradzę sobie sama z myślami, które kotłują się w mojej głowie. I to mnie właśnie gubi. Logiczne myślenie, empatia, zrozumienie nie mają tutaj miejsca. Zostaje jedno zdanie powtarzane w myślach...

Jestem sama, pomocy.

Liczę na to, że jutro będzie lepsze od dnia poprzedniego.
Że ogarnę te smutne myśli i przestanę czuć się tak paskudnie, uświadamiając sobie, że przecież nic do cholery się nie dzieję. To tylko jedna z gorszych nauk życia. Szkoda tylko, że nie mogę pod koniec dnia wtulić się w jego objęcia i usłyszeć to wspaniałe...

Dobranoc, Kochanie...