Entuzjazm...?

Pochwalę się - zdałam egzamin zawodowy.

I pod koniec września będę chodzić na nowy kierunek - na ochronę. Bardzo interesująca sprawa z tego, co czytałam. Nauka pewnie wygląda fajnie, ale praca po tym kierunku dupy nie urywa...

Brakuje mi entuzjazmu, pisząc to, ponieważ...

Bez E. wszystko wydaje się być takie... ulotne, bez sensu. Jakby każda czynność wykonana bez niego była tylko egzystencją, a nie życiem. Umysł każe sercu się uspokoić i dać wytchnienie, a serce ma to gdzieś i dalej łaknie jego dotyku, jego bliskości, jego uśmiechu, jego szczęścia. 

Chciałabym z nim normalnie uciec. Porwać go i nie oddawać nikomu! Wiem jednak, że to byłoby samolubne, a nie chciałabym by jego przyjaciele i znajomi obrazili się na niego, bo z nimi nie spędza czasuza... Nie chcę mieć także za wroga jego mamy, która jest bardzo sympatyczną i ciepłą osobą. 

Ręcę mi drętwieją. Koniec pisania. 

Dobrej nocy