Wracam do domu z myślą o tym, że pragnę w tym momencie przytulić się do niego, by zapomnieć o tym jak bardzo mi się nie chcę cokolwiek. Zmęczona jestem i chciałam pogadać z Sz. jak bardzo mnie wkurzają ludzie i te ciągłe zmartwienia o nic. Jak dzisiaj dzień był dobijający, jak nic mi dziś nie wychodziło i że mam ochotę pojechać z nim gdzieś, spędzić z nim czas tylko we dwoje, choć to wcale nie jest idealnym pomysłem. A ten ciągnie za sobą znajomych, bo on tak woli. A ja mam dość ludzi. Mam serdecznie dość. Chcę od nich odpocząć. Ale też chcę być z nim.
Chcę być z nim.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz