Kocham ten stan, między złością a rozpaczą, nazywającym się przeze mnie stanem totalnego wyjebu. Przychodzi wtedy, kiedy mieszają się ze sobą wszystkie uczucia w tej samym czasie, kiedy czuję złość, a jednocześnie smutek. Kiedy nie mam pojęcia już co myśleć, zaczynam świrować i nagle przychodzi mi do głowy myśl: olej to i wszystko przestaje mieć znaczenie. Nad czym się zastanawiałam...? A walić...
I wtedy wiruję po swoim pokoju (albo piszę brednie na blogu), nie mając żadnych planów co zrobić później. Zazwyczaj to kończy się totalnym dołującym dniem, albo nieprzespaną nocą. I don't care. Jeśli w tym momencie nie dokuczają mi okropne myśli, albo co gorsze melancholia mam tak bardzo wyjebane na wszystko, że to nie mieści się nawet w żadnym słowniku. Choć muszę przyznać, że ubolewam nad pewną sprawą, ale i tak nie zmienia to mojego stanu totalnego wyjebu. Choć wiem jak to się skończy. Skończy się tak jak...
(always the same)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz